LET US CONGRATULATE.....

LET US CONGRATULATE ......

A retired bank official, who held high posts in various branches in India, in a naionalised bank, was suddenly taken ill, underwent treatment and unfortunately the second attack of the disease, cropped up after an interval of a few years. He was as a result paralysed on the left side of his body,and the brain surgeries did not restore him to normalcy. He is a southpaw, a habitual left hander. So the disadvantage was more for him as he could not write and use his best hand for everything. He found walking, attending to his duties, eating and moving very difficult and managed to survive with half of his body not cooperating. He decided to commit suicide to get relieved of these difficulties. What caused this problem? The high tension , stress and strain he had to face in performing his duties to perfection...

Then he realised that life is a challenge and he should fight back and win over his difficulties. There is nothing impossible in life. He started practicing to write using his right hand. He succeeded. He felt and accepted that one hand is enough thanking god for having gifted two hands one of which supplementing the other.. He attended many group meetings of hypnotic circles. He was encouraged by their advices and began his life afresh under strange circumstances.

Now he does not need anybody's help. He attends and looks after himself. But slowly. He has complete control over his movements, climbs steps slowly with the help of a walker, befriended an auto driver who takes him to places.

He joined FACE BOOK, WHATSAPP groups, He found SKSS very helpful in giving him encouragement and guidance to lead a normal happy and peaceful life. He was given by a friend a copy of my PESUM DEIVAM book on Maha Periyavaa miracles. He called me over phone and got introduced nearly four or five months ago. I always applaud him for his positive energy and encouraged him in his efforts and he started sending good morning and best wishes to everyone known to him through his mobile. He wished to meet me and I was happy to receive him.

''I am completely transformed Sivan Sir, says Mr. L.R. Prabhakar, 68, living on the first floor of a flat in Velachlery. He finds life linteresting and worth living and thanks Krishna for all that he enjoys.

He visited me yesterday helped by Mr. Antony, his auto driver who is more than a brother for Mr L.R.P. I was very happy to present him a set of my recent 32nd publication AINDHAM VEDHAM, a compendium on Mahabharatham as my gift.

The attached photograph was taken by Mr Antony his auto driver at my house. Mr. LRP should be a role model for many who feel depressed and think they have ''lost'' everything in life. No. Never. Physical challenge is never a mental challenge. Mastery of Mind over Matter is very essential.

ENGAL VAMSAM:

எங்கள் வம்சம்: J.K. SIVAN

பாரதி பெற்ற சம்பாவனை

எனது அம்மாவழி தாத்தாக்கள் கதையெல்லாம் சொல்லி வருகிறேனே. அந்த வம்சத்தை பற்றிய குறிப்புகள் எனது தாத்தா ஜீவித வந்தராக இருந்தபோது இந்து நேசன் என்ற தமிழ் பத்திரிகையில் 1930களில் எழுதிவந்ததை ஜாக்கிரதையாக பாதுகாத்து வந்த எனது மாமாக்களுக்கு பல கோடி நமஸ்காரம். எனக்கு அதன் நகலை எனது மாமா ஸ்ரீ வ. சுப்ரமணியன் தந்தபோது அதனுள் இருக்கும் விஷயம் எனக்கு தெரியாது. அது ஒரு அரிய பொக்கிஷம். உடனே அதில் இருந்து சில பகுதிகளை மட்டும் புத்தகமாக்கி இலவசமாக எனது உறவினர் மற்றும் நண்பர்களுக்கு வழங்க ஒரு விழா தயாரானது. அதற்கு உறுதுணையாக இருந்தவர் எனது கடைக்குட்டி மாமா ஸ்ரீ வ. மஹாலிங்கம். ஸ்ரீ வசிஷ்டபாரதி நினைவு நாள் ஒன்று 5.3.15 அன்று கிரோம்பேட்டையில் ஒரு மண்டபத்தில் சிறப்பாக நடந்தது. ''எங்கள் பாரதி வம்சம் - புராண சாகர நினைவலைகள்'' எனும் அந்த புத்தகத்திற்கான விபரங்களை என் தாய் மாமன் ஸ்ரீ வ. சுப்ரமணிய அய்யரை (96 வயதாகிறது. கண்களில் பார்வை இல்லை. தாத்தா வாழ்ந்த அதே வீட்டில் ரெண்டு தலைமுறையாக புரச வாக்கத்தில் வாழ்கிறார்) சித்ரவதை செய்து, பிடுங்கி பிடுங்கி சிறிது சிறிதாக பழங்கதைகளைச் சேகரித்தேன். நினைவில் சில குறிப்புகளை வைத்திருந்தார். அவருக்கு நான் இப்போது எழுதுவதையெல்லாம் அவர் மகன் (அடுத்த தலைமுறை பெயரில் மட்டும் வசிஷ்ட பாரதி ) அவருக்கு படித்துக் காட்டினதில் பரம சந்தோஷம் அவருக்கு. கண் இருந்தும் விழியின்றி பார்வை இன்றி, தனக்குத் தெரிந்த தமிழில் '' சிவா, நான் ஒரு சிறு பாட்டு எழுதினேன் மனத்திலேயே'' என்று சொல்லி அதை ஜூனியர் வசிஷ்ட பாரதி முலம் எழுத வைத்து எனக்கு அனுப்பினார் .

இதில் சொற்குற்றம் , பொருட்குற்றம், சந்தம், யாப்பு, தளை , எதுகை,மோனை எதுவுமே தேட வேண்டாம். அவற்றை தேட புத்தி போய்விட்டால் நான் முன்பே எழுதியதுபோல் '' மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை, மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை'' கதையாகி, அவர் பாட்டில் இழையோடியிருக்கும் அன்பு, ஆசை, பாசம், நம்பிக்கை, வாத்சல்யம், மகிழ்ச்சி எல்லாம் காணாமல் போய் விடுமே.

இது தான் மனதில் அன்போடு விழியில் பார்வை இன்றி அவர் இயற்றி அவர் மகன் வசிஷ்ட பாரதி எழுதி என்னை வந்தடைந்த சிறு பாடல்:

'' அவனன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது

என்பது ஊரறிந்த உண்மை

இவனன்றி இச்செயல் செய வல்லாரில்லை

என்பது நாமறிந்த உண்மை

எவனவன் என்று வினவுவாராகின்

அனைவருமறிந்த நம் ஜே. கே.

சிவனன்றி வேறுயார் கொலோ? ''

அன்னாரின் சீரிய பணி சிறப்புற செயல்பட வாழ்த்துகிறேன் - சுப்ரமணியன் மாமா

இதில் நான் ஒரு வயதான மனிதனின் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுகிறேன். தன் மூதாதையரைப் பற்றி தானோ தனக்கு முன் எவரோ, தன்னுடன் பிறந்தாரோ எடுத்துச் சொல்ல முன் வராததை அடுத்த தலைமுறையில் ஒருவன் முயற்சிப்பதை பாராட்டும் வாழ்த்து. இதில் முக்யமான பெருமை என் எழுத்துக்கல்ல. அதில் வரும் மகனீயர்களின் வாழ்க்கை விபரம்.

இனி மேலே தொடர்வோம்:

பரசுராம பாரதிக்கு 25வது வயதில் கல்யாணம் நடந்தது. அவரும் உடையார் பாளையம் ஜமீன்தாரால் ஆதரிக்கப்பட்ட ஒரு கலைஞன். அப்போது உடையார்பாளையம் ஜமீன்தாரின் ஆஸ்தானத்தில் ஒரு மகா மேதை இருந்தார். அவர் வேறு யாருமில்லை ஸ்ரீமான் கனம் கிருஷ்ணய்யர். கனம் என்றால் என்ன தெரியுமா? weight அல்ல. கர்நாடக சங்கீதத்தில் இது ஒரு கடின அம்சம். வாயை மூடிக்கொண்டு, நாபியின் ஜீவனாடியிலிருந்து, நாதத்தை எழுப்பி, வாய் திறவாமல், கண்டத்தையும் நாசியையும் ஆதாரமாக கொண்டு ஸ்ருதியோடு கீர்த்தனைகளை பாடுவது. இது ரொம்ப ஸ்ரமம். பல காலம் சாதகம் தேவை. யாரும் முயற்சி செய்து பார்த்து டாக்டருக்கு நிறைய பீஸ் கொடுக்க வேண்டாம்.

அந்தகால சங்கீத வித்வான்களை பற்றி அப்புறம் நிறைய சொல்கிறேன். கனம் கிருஷ்ணய்யரிடம் மீண்டும் போவோம்.

கிருஷ்ணய்யர் தனது தமக்கை பெண் சங்கரியையே பரசுராம பாரதிக்கு மணம் செய்து வைத்தார். இந்த கனம் கிருஷ்ணய்யர் தமிழ் தாத்தா மகாமஹோபாத்யாய ஸ்ரீ உ.வே. ஸ்வாமிநாதய்யரின் நெருங்கிய உறவினர். எங்கள் அம்மா வழி மனைவி வழி உறவினர்.

திருச்சி ஜில்லா, முசிறி தாலுக்கா, முசிறிக்கு வடக்கே 6 மைலில் உள்ள மங்கலம் கிராமத்தில் பரசுராம பாரதியின் தம்பி நாகசாமி பாரதிக்கு தனது ஒரே பெண்ணை மங்கலம் தக்ஷினாமூர்த்தி அய்யர் கல்யாணம் செய்து கொடுத்து அங்கு ஒரு வம்சம் தொடர்ந்து வருகிறது.

பரசுராம பாரதிக்கும் வயதாகியது. ராமத்யானம் ஒன்றே அவர் தொழில் என்றேனே. அவர் தந்தை வைத்யநாத பாரதியும் கைலாசம் சேர்ந்தார். பல வருஷங்களுக்கு பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை சாத்தனூரில் வானம் பொய்த்தது. ஆற்றில் நீர் குறைந்தது. வைகாசி மாதம் வரவேண்டிய வழக்கமான வெள்ளம் வரவில்லையே? சாகுபடிக்கு என்ன வழி? சோழகர்கள் பரசுராம பாரதியைத்தானே தேடுவார்கள்? அவரும் வழக்கம் போல் மதகடிப் பிள்ளையாரைப் பிடித்துக் கொண்டார், வேண்டிக்கொண்டார்:

''உள்ளமுனக்கே தெரியும் உணர்த்துவதென் அய்யனே

பள்ளம் படுகுழியும் உலர்ந்ததுகாண் பாரதனில்

தெள்ளுமதி மயக்கமிது தீரன் உந்தன் கடைக்கணருள்

வெள்ளம் பெருகிவரச் செய்மதகார் விநாயகனே''

அன்று இரவே வானத்துக்கு ரோசம் வந்து பொத்துக்கொண்டதாம். மறுநாள் பாரதியை போற்ற வந்த அனைவரையும்

'இதற்கு நான் ஒன்று செய்யவில்லை, நீங்கள் எல்லோரும் நமது மதகடி பிள்ளையாரிடம் போய் நன்றி சொல்லுங்கள்'' என்று விரட்டிவிட்டார். வேளாள மக்கள் இவர் மற்றொரு காளமேகம், புது பெயரோடு வந்திருக்கிறார். அவர் பெயர் இப்போது பரசுராம பாரதி என்று வணங்கினார்கள்.

காலாட்டி சோழகர் சும்மா இருப்பாரா? ஊர் கூட்டி பேசினார்

'' நாம ஏற்கனவே நஞ்சை நிலம் ஊரில் மானியம் உட்டிருக்கோம்லே .

இன்னலேர்ந்து படுகையில் புஞ்சைலே சோளம், கம்பு, கேழ்வரகு, உளுந்து, பயறு,எள்ளு, எது விளைச்சாலும் ஏத்துக்கு குறுணி (மரக்கால் என்பது ) பாரதி சாமி குடும்பத்துக்கு நாம கொடுக்கோணும். சரியா? '' \

அப்பீல் இல்லாமல் அந்த தீர்மானம் நிறைவேறியது.

அந்த காலத்தில் கல்யாணத்தின் போது ,பெண்ணுக்கு திருப்பூட்டினதுக்கு பிறகு, பிள்ளையையும், பெண்ணையும், குடும்பத்தில் பெரியவர்களும், பந்துக்களும், பச்சை அரிசி, அருகம்புல் எல்லாம் சேர்த்து ஆசிர்வதித்து ரெண்டு கையாலும் , வாரி விடுவது வழக்கம். இதற்கு ''சேடை '' இடுவது என்று பெயர்.

சோழகர் மற்றொரு தீர்மானம் கொண்டுவந்தார் '' இஞ்செலுருந்து நம்ம பாரதி சாமி சேடை இடும்போது காணிக்கையா ஒத்த ரூவாக்கு குறையாம, ஒவ்வொரு வூட்டிலேருந்தும் கொடுக்கோணும் '' .

அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

ஊரில் அக்ரஹாரத்தில் இருந்த பிராமண குடும்பங்களும் தங்கள் வீட்டில் கல்யாணம் நடந்தால் பாரதியை உபசரித்து ஆசீர்வாதம் பெற்று சம்பாவனை செய்தார்கள்.

ஹரிஹர சம்பாவனை என்று சிவாலயம் விஷ்ணு ஆலயத்துக்கு 4 அணா ,ஆச்சர்ய சம்பாவனை என்பது தமது மத ஆசார்யாளைப் பணிந்து அளிப்பது. இதுவும் 4 அணாதான்.

சரஸ்வதி சம்பாவனை என்பது பரசுராம பாரதிக்கு அவர்கள் கொடுத்த ஒரு ரூபா. இது தான் அவர் குடும்ப வருமானம். தினமும் அல்ல. வருஷாந்திர வருமானம்.

இதைப்படிக்கும் I .T. மனிதர்களே. உங்கள் ஆண்டு வருமானத்தை பாரதியின் வருமானத்தோடு ஒப்பி டாதீர்கள். இருநூறு வருஷங்களுக்கு முன்பு கால நிலையே வேறு. அவர் வாழ்ந்த வசதி, அவருடைய சந்தோஷம், நீங்கள் என்றுமே கனவிலும் கூட பெற முடியாது.

gita jayanthi 5000 on 10.12.17

SKSS CELEBRATES GITA JAYANTHI 5000

5000 years have passed since Lord Krishna taught the Bagavath Gita to Arjuna, nay, through him to us in large number all over the world.

Gita is the beacon for our safe journey on earth. It teaches how we should perform our duties, improve our knowledge, and realise the Self and guide others. It is an assurance given to us by the Lord to be with us in times of need and guide us to lead our desireless life to attain Peace and ecstacy.

ALL ARE WELCOME TO BE PART OF THIS CELEBRATION TO THANK LORD KRISHNA..

How we will be celebrating the Gita Jayanthi is outlined below:

DATE & TIME SUNDAY, 10.12.2017, 5 PM

VENUE NO. 20, FIRST MAIN ROAD, UPSTAIRS, ( OPP

GURUVAYURAPPAN TEMPLE)

RAMNAGAR, NANGANALLUR, CHENNAI 600061

5.00 TO 5.30 PM GITA SLOKAS CHANTING BY CHILDREN

5.30 TO 6.00 PM KRISHNA /NARAYANA

PANDURANGA NAAMA

SANKEERTHANAM -

BY SMT SRI VIDHYA & GROUP

6.00 TO 7.30 PM ''GEETHA SAARAM'' -

LECTURE BY

''ARPUDHA SOR PERUKKAR'',

SRI U.VE. VADAGARAI NAA.

. VIJAYARAGAVA

AYYANGAR SWAMI.

7.30 PM. NAIVEDHYAM OF PRASADHAM

7.35. PM DISTRIBUTION OF ''GLORIES OF

GITA'' authored by Smt Gayathri

Jambunathan &

'viswaroopan Kattum Vazhi ''

Narration of Gita slokas by Sri

J.K.Sivan - freely to all present

7.45 pm distribution of Krishna Prasadh

for details contact: J.K.Sivan 9840279080

------------------------------------------

ARISE AND AWAKE....TIME HAS COME. -- J.K SIVAN .

ARISE AND AWAKE....TIME HAS COME. -- J.K SIVAN .

WE Repeatedly come to know of the damage caused to our ancient temples and holy places constructed very happily by the kings and our ancestors many centuries ago. These temples and holy places were meant mainly for our welfare and righteous way of life. Unfortunately we have neglected them and spend o

ur time in entertainments, eating houses and holiday trips with family and friends. It is of course a must for every family to enjoy week ends and holidays in entertainment, and pleasure spots, but we do have a duty to protect our heritage and follow our tradition. We have not sprung from heaven and dropped on this earth of our own volition, nor are we emigrants from the West.

Everyday we hear, see and read about damages caused to our temples, theft of our invaluable vigrahams, and uncaredfor condition of our temples.Most of us do not even know which is our family deity and whch is the temple our ancestors regularly worshipped for our welfare.

Recently I wrote an article about our large temples titled
''பாரத பூமியில் நாம் பாக்கியசாலிகள்'. I referred in this article about these rare temples,which have withstood the test of time for many centuries still open for us to visit and worship and specially mentioned the need to protect the architecture and the skilful art work of our ancestors and artisans which are evident in these temples.

Let us make it a practice and habit in a way, to visit temples with all our family members, particularly children to make them know the value of our heritage and imbibe in them the need and interest to know more and more about our traditional Sanathana way of life.

I thank on behalf of all of you, offer our pranams to the two great internationally reputed scholars and stalwarts in Hindu Sanathana Dharma, who have dedicated most of their life in creating the awareness of our tradition and explained the intricacies of Agama system, method of worships of various Hindu deities followed by our ancestors in the past, It is all the more a great privilege for all of us in SREE KRISHNARPANAM SEVA SOCIETY that we have such elderly teachers and gurus for guiding us and the next generation for leading a proper righteous path And they are associated with our Group and today remarked on one of the articles about temples I posted for you all. Their remarks are given below:

DR RAMACHANDRAN NAGASWAMYDirector of Archaeology (Retired)
Former Vice chancellor, Kanchipuram University

Ramachandran Nagaswamy, Dr. (b.1930) obtained Masters degree in Sanskrit language and literature (Madras) and Ph.D. in Indian Arts (Poona).
His Fields of specialization are: Art, Archaeology, Architecture, Literature, Epigraphy, Paleography, Numismatics, Temple rituals and philosophy, Ancient law and society, Music, Dance and South Asian Art.

Dr.R.N. served as Curator for Art and Archaeology, Madras Museum (1959-63) and later joined the Tamilnadu State Department of Archaeology as Assistant Special Officer (1963-65) and became the First Director of Archaeology of the State and held that post till retirement (1966-88). After retirement he headed the Epigraphy Program, EFEO Pondichery, and as Consultant, Government of India, Documentation of Cultural property Tanjavur Brahadisvara Project (UNDP program), under the Indira Gandhi National Center for the Arts .

Dr.R.N made Archaeology a very popular subject in Tamilnadu, especially among Children through publication of Pocket book guides. He was also responsible for involving several thousand School and College students in cleaning and preserving near by historical places and monuments. He also popularized monuments by bringing out popular guides in the form of News-paper, priced at ten paise per copy.
He was responsible for protecting several historic monuments like the First cent. Chera inscriptions at Pugalur, the Palace site of the the Imperial Cholas at Gangai-konda-cholapuram, the famous 17th cent Thirumalai Nayak palace at Madurai, the 17th cent, Danish Fort at Tranquebar, and the birth place of Great National Poet Subramanya Bharati at Ettayyapuram besides excavating the palace site of Virapandya-kattabomman at Pancalamkurchi.

Dr.R.N. piloted and directed the Sound and Light ("Son En Luminaire") program in the 17th cent. Thirumalai Nayak palace at Madurai. Nagaswamy was the first to carry out Under Sea Archaeological Survey off the Coast of Pumpuhar in Tamil nad.
An acknowledged International Expert on South Indian Bronzes, RN appeared as an Expert Witness in the London High Court, in the now famous London Nataraja case. The Judge of the London High Court, in his Judgement described Dr.Nagaswamy as an unequalled expert in his subject.

He was mainly instrumental in developing the State department of archaeology in all aspects of Archaeological activity and started as many as 12 regional museums including a Prehistoric museum at Poondi, and Islamic museum at North Arcot besides a number of District museums and site museums. He started an Institute of Epigraphy under the Tamilnadu State Department of Archaeology to train students in post-graduate diploma in Epigraphy and Art.

Dr.R.N undertook to popularize Art and Archeology through Dance and Music at archaeological sites and monuments as at Gangai-konda-cholapuram, Madurai, Darasuram and so on. He composed several dance dramas on historic themes like the life of Rajaraja chola, Rajendra chola, Manimekhalai, Arunagirinathar, Appar and others, and presented them in different parts of India and also in foreign countries like Germany, Sweden, U.K, Canada and USA.

It was Dr.R.Nagaswamy who started and founded the now world famous Chidambaram Natyanjali Festival, 24 years ago with Kapila Vatsyayana and continues to serve as its Founder secretary.

He has organized several exhibitions including the one at Kualalampur during the first world Tamil Conference in 1965 and the special exhibition on South Indian Bronzes at the National Museum, New Delhi in 1983, during the Non-Aligned Summit meet.
RN has organized several District, State, National and International Seminars including the International Conference on Arts and Religion at Chidambaram in 2001. The proceedings of the last has been edited by RN and published under the title "Foundations of Indian Arts". He has published under the State Department, more than 120 books including monographs, texts of inscriptions, translations, and guides in Tamil and English.

Many important Excavations at places like Karur, Alagankulam, Korkai, Gangaikonda-cholapuram, were conducted by him.
Nagaswamy has been honoured by various organisation for his contribution to Tamil Archaeology, among which the award of Kalaimamani by the Government of Tamilnadu deserves special mention.
A keen researcher and an Internationally acknowledged Art Historian and scholar, RN has published several books including "Master pieces of South Indian Bronzes", "Siva Bhakti", Tantric Cult in Tamilnadu, "Uttaramerur" in French with Dr.Francoise Gros (1970) and "Facets of South Indian Art and Architecture".Dr.R.nagaswamy is an eloquent speaker and has given frequently talks in Radios and Television including in BBC.

Dr R Nagaswamy is pained at the decay and continued regular destruction of our ancient temples and has voiced his concern as below in our FB group.

'' Daily one or other ancient temple is getting destroyed in the hands of Department which has usurped all Hindu temples and are causing havoc. But our society is more interested in myth and legend and are supremely indifferent. Where is civilized life?

It is not just for reading but to take it seriously and do something to atleast prevent further damage and loss to our future generation.

Another great scholar Sri V.S. Krishnan, an elderly erudite and eminent thinker, speaker and writer on our Sanathana Dharma, residing at Coimbatore had voiced his concern as below IN OUR FB GROUP TODAY.

'' Our tradition, our art, our tradition, our adherence to principles of Dharma, our devotion all these make Tamil culture the greatest in the world. Every one of us should be proud of it and also take a pledge we will cherish this culture''..

RAMANA

BHAGAVAN SRI RAMANA'S TALKS :

IT IS NOT DIFFICULT TO UNDERSTAND BHAGAVAN RAMANA IF YOU READ THE QUESTIONS PUT TO HIM AND THE ANSWERS GIVEN BY HIM, SLOWLY, CONCENTRATING ON EACH WORD ATTENTIVELY WITH INVOLVEMENT AND INTEREST TO LEARN.- It is made simple for you. So you will enjoy profusely. JKS

The kramamukti  (liberation by degrees) school say that the upasaka goes to the region of his Ishta Devata which is Brahmaloka to him. The souls passing to all other lokas return to be reborn. But those who have gained the Brahmaloka do not. Moreover those desirous of a particular loka can by proper methods gain the same.Whereas Brahmaloka cannot be gained so long as there is any desire left in the person. Desirelessness alone will confer the loka on him. His desirelessness signifies the absence of the incentive for rebirth.

The age of Brahma is practically immeasurable. The presiding deity of the loka is said to have a definite period of life. When he passes away his loka also is dissolved. The inmates are emancipated at the same time, irrespective of the different nature of individual consciousness in them prior to Self-realisation.

The kramamukti school objects to the idea of   ‘ sadyomukti’  (immediate liberation) because the Jnani is supposed to lose body-consciousness at the same time that ignorance is dispelled but he continues to live in the body.

 “How does the body function without the mind?”

‘’Knowledge (jnana) is not incompatible with ignorance (ajnana) because the Self in purity is found to remain along with ignorance-seed (ajnana beeja) in sleep.But the incompatibility arises only in the waking and dream states.

Ajnana has two aspects: avarana (veiling) and vikshepa (multiplicity). Of these, avarana (veiling) denotes the veil hiding the Truth. That prevails in sleep. Multiplicity (vikshepa) is activity in different times. This gives rise to diversity and prevails in waking and dream states (jagrat and svapna). If the veil, i.e., avarana is lifted, the Truth is perceived. It is lifted for a Jnani and so his karanasarira (causalbody) ceases to exist.Vikshepa alone

Continues for him. Even so, it is not the same for a Jnani as it is for an ajnani.

The ajnani has all kinds of vasanas, i.e., kartrtva (doership) and bhoktrtva (enjoyership), whereas the Jnani has ceased to be doer (karta). Thus only one kind of vasana obtains for him. That too is very weak and does not overpower him, because he is always aware of the Sat-Chit-Ananda nature of the Self. The tenuous bhoktrtva vasana is the only remnant of the mind left in the Jnani and he therefore appears to be living in the body.

This explanation when applied to the mantra amounts to this:

A Jnani has his karana sarira destroyed; the sthula sarira (gross body) has no effect on him and is for all practical purposes destroyed too. The sukshma sarira (subtle body) alone remains. It is otherwise called ativahika sarira. It is this which is held by all persons after the physical body is given up. And with this they traverse to other lokas until another suitable physical body is taken. The Jnani is supposed to move in Brahmaloka with this sukshma sarira. Then that is also dissolved and he passes to final Liberation.

The whole explanation is meant only for the onlooker. The Jnani

himself will never raise such questions. He knows by his experience

that he is not bound by any kind of limitations. 

உன்னை நான் விடுவதில்லை.

​​

உன்னை நான் விடுவதில்லை.
J.K. SIVAN

முருகன்தமிழ்க் கடவுள். அருள் புரியும் பாலகன். ஒளவை யையே ''சுட்ட பழம் வேண்டுமா, சுடாத பழம் வேண்டுமா என்ற கேள்வியில் யோசிக்க செய்தவன்
.அருணகிரிக்கு '' முத்தைத்தரு '' அன்று திருவண்ணாமலையில் முதலடி எடுத்துக் கொடுத்தவன். தாயிடம் வேல் வாங்கி சிக்கலில் இன்னும் சூரசம்ஹார சமயம் வியர்த்துக்கொண்டிருப்பவன். சுனாமியே வந்தாலும் தனது ஆலயத்தை நெருங்காது திருச்செந்தூரில் கடலை உள்வாங்கச் செய்பவன். அறுபடை வீடுகளில் எண்ணற்ற பக்தர்களை மனம் மகிழச்செய்பவன். பல பாடல்களின் நாயகன். தேவ சேனாதிபதி. தேவசேனாவின் பதி .

அவனை மனமுருகி ஒருவர் பாடுகிறார். ஆழ்ந்த பக்திச்சுவை மிக்க எளிய கருத்தமைந்த பாடல். நீல மயில் மால் முருகனை நீலமணி ராகத்தில் பாடுகிறார்.

''தமிழ் பாடல்களில் மனம் விருப்பம் கொண்டவனே. யார் பாடினாலும் மயில் வேகமாக மறந்து வந்து ரசித்து அருள்பவனே, அதென்னவோ நான் மட்டும் எந்தவிதமான பாடல்கள் இயற்றி உன் மேல் பாடியும் உன் மனம் ஏனோ கருங்கல்லாகி உருகவில்லையே .இரங்கவும் இல்லை. ஏன் இந்த சோதனை? சொல்.

சரி நீ தான் இப்படி இருக்கிறாயே, உ ன் அன்னையையாவது வேண்டி அருள் பெறலாம் என்று அவளை பாடினேன். லோக மாதா யாரையெல்லாமோ கவனிக்கிறாள். என் பாட்டு அவளை தொடவில்லை. அவள் என்னை ஒருவன் இருப்பதாகவே அறியவில்லை. உன் தந்தையிடம் சென்றேன். அவர் என்ன செய்தார் என்கிறாயா? தான் இருப்பதே தெரியாமல் ஆழ்ந்த நீண்ட மௌனம், த்யானம். நான் என்ன செய்யமுடியும். அவர் நினைவில் இடம் பெறவே வழியில்லை. அவ்வளவு தான் என் அதிர்ஷ்டம் என்று நடந்தேன். யாரிடம்? உன் மாமன். அது தான் அந்த நாராயணன். எல்லோரும் சொல்கிறார்களே, இந்த உலகத்தையே காக்கும் கடவுள் என்று அவரிடம். என்னை காத்தருள மாட்டாரா, துயர் தீர்க்க மாட்டாரா என்று.

என்னைத் தவிர மற்றஎல்லோரும் சொல்வது தான் அவர் காதில் விழுந்தது. தேவர் குறை கேட்டு துயர் தீர்த்தவர் என் குரல் கேட்காமல் செவிகள் செவிடாகிவிட்டதே. நான் என்ன செய்வேன். நேராக உன் மாமியிடம் சென்றேன். மஹாலக்ஷ்மி, திரு. வாரி வழங்குபவள். கையால் மட்டுமில்லை. கண் பார்வையாலே. அவள் பார்வை பட்டாலே போதும். துன்பம் தீர்ந்து இன்பம், சுபிக்ஷம் பெருகும். அதைத்தானே லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் என்று அவள் கடைக்கண் பார்வை ஒன்றே போதுமே என்று தேடுகிறோம். ஹுஹும். அவள் பார்வையிலும் நான் படவில்லை. திருப்பி உன்னிடமே வந்துவிட்டேன்.

உங்கள் எல்லோரையும் விட இந்த பூமியில் போஜராஜன் போல் நல்ல கவிதைகளை கேட்டு ஒவ்வொரு அக்ஷரத்திற்கும் லக்ஷம் பொன் கொடுக்க ஆளில்லை.

அவனவன் லக்ஷம் கோடி என்று பொன்னாகவும் காசாகவும் வைத்துக்கொண்டு மாட்டிக்கொண்டு தவிக்கிறான் என்னை எங்கே லட்சியப்படுத்துவான் .

ஆகவே இந்த கணமே நீ வருகிறாய், எனக்கருள்கிறாய். அதுவரை நான் உன்னை விடமாட்டேன் என்பது நினைவிருக்கட்டும்.

இந்த பாட லை அந்த ஏழைக் கவிஞனின் உண்மையான முருக பக்தி சொட்ட, நம் கண் முன்னே அவனை, அந்த பாராமுக ஆறுமுகனை நிற்கச்செய்ய ஒருவரால் மட்டுமே முடியும். அவரே மதுரை சோமசுந்தரம் என்ற அசுரர் சாதக பாடகர். முருகன் பாடல்களுக்கென பிறந்த அழியாப்புகழ் கொண்டவர்.

மதுரை சோமுவின் இந்த பாடலின் கடைசி வரியில் ''உன்னை நான் விடுவதில்லை'' என்ற இடத்தில் ஒரு அழுத்தம். நெருங்கிய உறவு, பக்தி, ''நீ மட்டும் இதை செய்யவில்லைஎன்றால் பா

​ரேன்

, உன்னை நான் சும்மா விடமாட்டேன்' என்று பாந்தவ்யம் காட்டும் உணர்ச்சி நம்மை எங்கேயோ கொண்டுபோய்விடும்.மதுரை சோமுவை ஆனந்தமாக செவியில் பருக சொடுக்க வேண்டிய லிங்க் https://youtu.be/ZiiDf-HmkCEhttps://youtu.be/ZiiDf-HmkCE

KALAMEGAM

ரெண்டு சிலேடைகள்.  J.K. SIVAN 

​​

காளமேகப் புலவர்

​ ​

அதிர்ஷ்டக் காரர்.   அவர் புலவராக வேண்டும் என்று நினைத்துக் கூட பார்க்காதவர்.  திடீர் புலவரானவர். அது கூட மற்றொருவன் முட்டாள் தனமாக இழந்த அதிர்ஷ்டம் அவரை தேடி வாயில் நுழைந்தது.

சக்தி

​ உபாசகன் வாக்கு பலிக்கும் என்பார்கள்.  ஆசுகவியாக மதிக்கப்பட்டவர் காளமேகம். அதே சமயம் உயர்ந்த கலைஞானம் அவரிடம் இருந்தது. சிலேடை  என்ற  இரு பொருள் அலங்கார சொற்கள் அவர் பாடல்களில் பரிமளித்தது.  இன்று ஒரு சில சிலேடைகளை சொல்கிறேன்.  நான்  ரசித்தவை.​

ஆமணக்கு

​  என்பது விளக்கெண்ணெய் தயாரிக்கும் ஒரு தாவரம். அதன்  விதைகள் காய்ந்து அதிலிருந்து தான் எண்ணெய் தயாராகும்.  அந்த ஆமணக்கு  ஒரு  யானை போன்றது.  எப்படி அய்யா  மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போடுகிறீர்  என்று என்னை கேட்கக்கூடாது. நேராக அதோ காளமேகம் நிற்கிறார் அவரைக் கேட்கவேண்டிய கேள்வி. 

உங்களுக்காக நானே கேட்டேன்.  அவர் என்ன பதில் சொன்னார்?  வழக்கம்போல் .கவிதை ரூபத்தில் தான் 

' 

முத்திருக்கும் கொம்பசைக்கும் மூரித்தண் டேந்திவரு

​ம் 

​கொ ​

த்திருக்கும் நேரே குலைசாய்க்கும் – ஏத்திசைக்கு

​ம்  

​தே​

மணக்கும் சோலைத் திருமலைரா யன்வரையி

​ல்  

​ஆ​

மணக்கு மால்யானை யாம்.

​''

புரிந்திருக்காதே?  விளக்குகிறேன்.​

ஆமணக்குச் செடியில் 

​அதன் விதையில் ஆ

மணக்கு

​  கொட்டை முத்து போல் இருக்கும் அல்லவா. 

​

 

​அந்த செடி  ​

ஊன்றுகோல் போன்ற

​  தனது  கிளையை, கொம்பை,  காற்றில் ஆட வைக்கும். அசைக்கும். ​

 தன் கொம்பை அசைக்கும். 

​  அதன்  உள்ளே இருக்கும்  

துளை 

​யினில் 

மூரித்தண்டு 

​வளரும்.​

​  வளர்ந்து பெரிதாகும் 

வளரும். 

​ கொத்து ​

கொத்தாக இருக்கும் ஆமணக்குக் குலையை

​ கிளை மேலே தாங்கி  அதன் பளுவால் தலையை சாய்ப்பது போல்  தாழ்வாக்கும்.  இது தான் யானையா?  பேத்தல்.  இல்லை அரைகுறையாக முடிவுக்கு வரவேண்டாம்.

யானை முத்துப்போன்ற தன் வெண்ணிறக் கொம்பை (தந்தத்தை) அசைக்கும்.

​ அந்த இரண்டு தந்தங்களுக்கு நடுவே, இடையே, 

 

​உள்ள இடத்த்தில், 

தன் துதிக்கைத் தண்டை ஏந்திக்கொண்டு வரும். 

​ துதிக்கையில் மூச்சு விட துளை இருக்கும். வாழை மரத்தை பார்த்து விட்டால்  துதிக்கையை தூக்கி  ​

கொத்தாகப் பழுத்திருக்கும் வாழை

​க்  ​

​குலையைச் 

சாய்க்கும்.

​ சௌகரியமாக பழத்தை காலி செய்துவிடும்.  இப்போது பாடலைப் படியுங்கள் ரெண்டுக்கும் பொருத்தம் தெரியும்.​

​ ​

​யானையை  காளமேகம் விடுவதாக இல்லை .  இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில்,  யானையையும்  அது தின்னும் வைக்கோலையும்  ஒன்றாக  பார்த்தார்.  எப்படி ?

​வைக்கோலை பிரிக்க, அதை களத்தடி கொண்டு சென்று  அங்கே வீசி அடிப்பார்கள்.  நெற்கதிர்,மணிகள் உதிர்ந்து வெறும் வைக்கோல் தனியாக பிரியும்.  பின்னர் வைக்கோலை மலைபோல் குவித்து  போராகும். கோட்டைக்குள் போர்  போராக சேமித்து வைக்கப்படும்.  பொன்வண்ணத்தில் அழகாக காட்சி அளிக்கும். 

யானை போர்க்களத்தில் எல்லோரையும் வாரி வீசும், அடித்து நொறுக்கும். போர்க்களத்தில் வேலை முடிந்தபிறகு யானையை  கட்டுத்தறியில்  கோட்டைக்குள் கொண்டு சென்று கட்டிவிடுவார்கள். போர்க்களத்தில்  யானை சிறப்போடு  காணப்படும்.

​​

களத்தடிக்கும் வந்துபின்பு கோட்டைபுகும்போ

​போ​

ரிற் சிறந்து பொலிவாகும் – சீருற்ற

செக்கோல மேனித் திருமலைரா யன்வரையி

​ல் 

​வைக்கோ

லும் மால்யானை யாம். 

​இன்றைக்கு ரெண்டு போதும்.  மீதி நாளைக்கோ இன்னொரு நாளோ வரும்.

 ​