gita jayanthi 5000 on 10.12.17

SKSS CELEBRATES GITA JAYANTHI 5000

5000 years have passed since Lord Krishna taught the Bagavath Gita to Arjuna, nay, through him to us in large number all over the world.

Gita is the beacon for our safe journey on earth. It teaches how we should perform our duties, improve our knowledge, and realise the Self and guide others. It is an assurance given to us by the Lord to be with us in times of need and guide us to lead our desireless life to attain Peace and ecstacy.

ALL ARE WELCOME TO BE PART OF THIS CELEBRATION TO THANK LORD KRISHNA..

How we will be celebrating the Gita Jayanthi is outlined below:

DATE & TIME SUNDAY, 10.12.2017, 5 PM

VENUE NO. 20, FIRST MAIN ROAD, UPSTAIRS, ( OPP

GURUVAYURAPPAN TEMPLE)

RAMNAGAR, NANGANALLUR, CHENNAI 600061

5.00 TO 5.30 PM GITA SLOKAS CHANTING BY CHILDREN

5.30 TO 6.00 PM KRISHNA /NARAYANA

PANDURANGA NAAMA

SANKEERTHANAM -

BY SMT SRI VIDHYA & GROUP

6.00 TO 7.30 PM ''GEETHA SAARAM'' -

LECTURE BY

''ARPUDHA SOR PERUKKAR'',

SRI U.VE. VADAGARAI NAA.

. VIJAYARAGAVA

AYYANGAR SWAMI.

7.30 PM. NAIVEDHYAM OF PRASADHAM

7.35. PM DISTRIBUTION OF ''GLORIES OF

GITA'' authored by Smt Gayathri

Jambunathan &

'viswaroopan Kattum Vazhi ''

Narration of Gita slokas by Sri

J.K.Sivan - freely to all present

7.45 pm distribution of Krishna Prasadh

for details contact: J.K.Sivan 9840279080

------------------------------------------

ARISE AND AWAKE....TIME HAS COME. -- J.K SIVAN .

ARISE AND AWAKE....TIME HAS COME. -- J.K SIVAN .

WE Repeatedly come to know of the damage caused to our ancient temples and holy places constructed very happily by the kings and our ancestors many centuries ago. These temples and holy places were meant mainly for our welfare and righteous way of life. Unfortunately we have neglected them and spend o

ur time in entertainments, eating houses and holiday trips with family and friends. It is of course a must for every family to enjoy week ends and holidays in entertainment, and pleasure spots, but we do have a duty to protect our heritage and follow our tradition. We have not sprung from heaven and dropped on this earth of our own volition, nor are we emigrants from the West.

Everyday we hear, see and read about damages caused to our temples, theft of our invaluable vigrahams, and uncaredfor condition of our temples.Most of us do not even know which is our family deity and whch is the temple our ancestors regularly worshipped for our welfare.

Recently I wrote an article about our large temples titled
''பாரத பூமியில் நாம் பாக்கியசாலிகள்'. I referred in this article about these rare temples,which have withstood the test of time for many centuries still open for us to visit and worship and specially mentioned the need to protect the architecture and the skilful art work of our ancestors and artisans which are evident in these temples.

Let us make it a practice and habit in a way, to visit temples with all our family members, particularly children to make them know the value of our heritage and imbibe in them the need and interest to know more and more about our traditional Sanathana way of life.

I thank on behalf of all of you, offer our pranams to the two great internationally reputed scholars and stalwarts in Hindu Sanathana Dharma, who have dedicated most of their life in creating the awareness of our tradition and explained the intricacies of Agama system, method of worships of various Hindu deities followed by our ancestors in the past, It is all the more a great privilege for all of us in SREE KRISHNARPANAM SEVA SOCIETY that we have such elderly teachers and gurus for guiding us and the next generation for leading a proper righteous path And they are associated with our Group and today remarked on one of the articles about temples I posted for you all. Their remarks are given below:

DR RAMACHANDRAN NAGASWAMYDirector of Archaeology (Retired)
Former Vice chancellor, Kanchipuram University

Ramachandran Nagaswamy, Dr. (b.1930) obtained Masters degree in Sanskrit language and literature (Madras) and Ph.D. in Indian Arts (Poona).
His Fields of specialization are: Art, Archaeology, Architecture, Literature, Epigraphy, Paleography, Numismatics, Temple rituals and philosophy, Ancient law and society, Music, Dance and South Asian Art.

Dr.R.N. served as Curator for Art and Archaeology, Madras Museum (1959-63) and later joined the Tamilnadu State Department of Archaeology as Assistant Special Officer (1963-65) and became the First Director of Archaeology of the State and held that post till retirement (1966-88). After retirement he headed the Epigraphy Program, EFEO Pondichery, and as Consultant, Government of India, Documentation of Cultural property Tanjavur Brahadisvara Project (UNDP program), under the Indira Gandhi National Center for the Arts .

Dr.R.N made Archaeology a very popular subject in Tamilnadu, especially among Children through publication of Pocket book guides. He was also responsible for involving several thousand School and College students in cleaning and preserving near by historical places and monuments. He also popularized monuments by bringing out popular guides in the form of News-paper, priced at ten paise per copy.
He was responsible for protecting several historic monuments like the First cent. Chera inscriptions at Pugalur, the Palace site of the the Imperial Cholas at Gangai-konda-cholapuram, the famous 17th cent Thirumalai Nayak palace at Madurai, the 17th cent, Danish Fort at Tranquebar, and the birth place of Great National Poet Subramanya Bharati at Ettayyapuram besides excavating the palace site of Virapandya-kattabomman at Pancalamkurchi.

Dr.R.N. piloted and directed the Sound and Light ("Son En Luminaire") program in the 17th cent. Thirumalai Nayak palace at Madurai. Nagaswamy was the first to carry out Under Sea Archaeological Survey off the Coast of Pumpuhar in Tamil nad.
An acknowledged International Expert on South Indian Bronzes, RN appeared as an Expert Witness in the London High Court, in the now famous London Nataraja case. The Judge of the London High Court, in his Judgement described Dr.Nagaswamy as an unequalled expert in his subject.

He was mainly instrumental in developing the State department of archaeology in all aspects of Archaeological activity and started as many as 12 regional museums including a Prehistoric museum at Poondi, and Islamic museum at North Arcot besides a number of District museums and site museums. He started an Institute of Epigraphy under the Tamilnadu State Department of Archaeology to train students in post-graduate diploma in Epigraphy and Art.

Dr.R.N undertook to popularize Art and Archeology through Dance and Music at archaeological sites and monuments as at Gangai-konda-cholapuram, Madurai, Darasuram and so on. He composed several dance dramas on historic themes like the life of Rajaraja chola, Rajendra chola, Manimekhalai, Arunagirinathar, Appar and others, and presented them in different parts of India and also in foreign countries like Germany, Sweden, U.K, Canada and USA.

It was Dr.R.Nagaswamy who started and founded the now world famous Chidambaram Natyanjali Festival, 24 years ago with Kapila Vatsyayana and continues to serve as its Founder secretary.

He has organized several exhibitions including the one at Kualalampur during the first world Tamil Conference in 1965 and the special exhibition on South Indian Bronzes at the National Museum, New Delhi in 1983, during the Non-Aligned Summit meet.
RN has organized several District, State, National and International Seminars including the International Conference on Arts and Religion at Chidambaram in 2001. The proceedings of the last has been edited by RN and published under the title "Foundations of Indian Arts". He has published under the State Department, more than 120 books including monographs, texts of inscriptions, translations, and guides in Tamil and English.

Many important Excavations at places like Karur, Alagankulam, Korkai, Gangaikonda-cholapuram, were conducted by him.
Nagaswamy has been honoured by various organisation for his contribution to Tamil Archaeology, among which the award of Kalaimamani by the Government of Tamilnadu deserves special mention.
A keen researcher and an Internationally acknowledged Art Historian and scholar, RN has published several books including "Master pieces of South Indian Bronzes", "Siva Bhakti", Tantric Cult in Tamilnadu, "Uttaramerur" in French with Dr.Francoise Gros (1970) and "Facets of South Indian Art and Architecture".Dr.R.nagaswamy is an eloquent speaker and has given frequently talks in Radios and Television including in BBC.

Dr R Nagaswamy is pained at the decay and continued regular destruction of our ancient temples and has voiced his concern as below in our FB group.

'' Daily one or other ancient temple is getting destroyed in the hands of Department which has usurped all Hindu temples and are causing havoc. But our society is more interested in myth and legend and are supremely indifferent. Where is civilized life?

It is not just for reading but to take it seriously and do something to atleast prevent further damage and loss to our future generation.

Another great scholar Sri V.S. Krishnan, an elderly erudite and eminent thinker, speaker and writer on our Sanathana Dharma, residing at Coimbatore had voiced his concern as below IN OUR FB GROUP TODAY.

'' Our tradition, our art, our tradition, our adherence to principles of Dharma, our devotion all these make Tamil culture the greatest in the world. Every one of us should be proud of it and also take a pledge we will cherish this culture''..

RAMANA

BHAGAVAN SRI RAMANA'S TALKS :

IT IS NOT DIFFICULT TO UNDERSTAND BHAGAVAN RAMANA IF YOU READ THE QUESTIONS PUT TO HIM AND THE ANSWERS GIVEN BY HIM, SLOWLY, CONCENTRATING ON EACH WORD ATTENTIVELY WITH INVOLVEMENT AND INTEREST TO LEARN.- It is made simple for you. So you will enjoy profusely. JKS

The kramamukti  (liberation by degrees) school say that the upasaka goes to the region of his Ishta Devata which is Brahmaloka to him. The souls passing to all other lokas return to be reborn. But those who have gained the Brahmaloka do not. Moreover those desirous of a particular loka can by proper methods gain the same.Whereas Brahmaloka cannot be gained so long as there is any desire left in the person. Desirelessness alone will confer the loka on him. His desirelessness signifies the absence of the incentive for rebirth.

The age of Brahma is practically immeasurable. The presiding deity of the loka is said to have a definite period of life. When he passes away his loka also is dissolved. The inmates are emancipated at the same time, irrespective of the different nature of individual consciousness in them prior to Self-realisation.

The kramamukti school objects to the idea of   ‘ sadyomukti’  (immediate liberation) because the Jnani is supposed to lose body-consciousness at the same time that ignorance is dispelled but he continues to live in the body.

 “How does the body function without the mind?”

‘’Knowledge (jnana) is not incompatible with ignorance (ajnana) because the Self in purity is found to remain along with ignorance-seed (ajnana beeja) in sleep.But the incompatibility arises only in the waking and dream states.

Ajnana has two aspects: avarana (veiling) and vikshepa (multiplicity). Of these, avarana (veiling) denotes the veil hiding the Truth. That prevails in sleep. Multiplicity (vikshepa) is activity in different times. This gives rise to diversity and prevails in waking and dream states (jagrat and svapna). If the veil, i.e., avarana is lifted, the Truth is perceived. It is lifted for a Jnani and so his karanasarira (causalbody) ceases to exist.Vikshepa alone

Continues for him. Even so, it is not the same for a Jnani as it is for an ajnani.

The ajnani has all kinds of vasanas, i.e., kartrtva (doership) and bhoktrtva (enjoyership), whereas the Jnani has ceased to be doer (karta). Thus only one kind of vasana obtains for him. That too is very weak and does not overpower him, because he is always aware of the Sat-Chit-Ananda nature of the Self. The tenuous bhoktrtva vasana is the only remnant of the mind left in the Jnani and he therefore appears to be living in the body.

This explanation when applied to the mantra amounts to this:

A Jnani has his karana sarira destroyed; the sthula sarira (gross body) has no effect on him and is for all practical purposes destroyed too. The sukshma sarira (subtle body) alone remains. It is otherwise called ativahika sarira. It is this which is held by all persons after the physical body is given up. And with this they traverse to other lokas until another suitable physical body is taken. The Jnani is supposed to move in Brahmaloka with this sukshma sarira. Then that is also dissolved and he passes to final Liberation.

The whole explanation is meant only for the onlooker. The Jnani

himself will never raise such questions. He knows by his experience

that he is not bound by any kind of limitations. 

உன்னை நான் விடுவதில்லை.

​​

உன்னை நான் விடுவதில்லை.
J.K. SIVAN

முருகன்தமிழ்க் கடவுள். அருள் புரியும் பாலகன். ஒளவை யையே ''சுட்ட பழம் வேண்டுமா, சுடாத பழம் வேண்டுமா என்ற கேள்வியில் யோசிக்க செய்தவன்
.அருணகிரிக்கு '' முத்தைத்தரு '' அன்று திருவண்ணாமலையில் முதலடி எடுத்துக் கொடுத்தவன். தாயிடம் வேல் வாங்கி சிக்கலில் இன்னும் சூரசம்ஹார சமயம் வியர்த்துக்கொண்டிருப்பவன். சுனாமியே வந்தாலும் தனது ஆலயத்தை நெருங்காது திருச்செந்தூரில் கடலை உள்வாங்கச் செய்பவன். அறுபடை வீடுகளில் எண்ணற்ற பக்தர்களை மனம் மகிழச்செய்பவன். பல பாடல்களின் நாயகன். தேவ சேனாதிபதி. தேவசேனாவின் பதி .

அவனை மனமுருகி ஒருவர் பாடுகிறார். ஆழ்ந்த பக்திச்சுவை மிக்க எளிய கருத்தமைந்த பாடல். நீல மயில் மால் முருகனை நீலமணி ராகத்தில் பாடுகிறார்.

''தமிழ் பாடல்களில் மனம் விருப்பம் கொண்டவனே. யார் பாடினாலும் மயில் வேகமாக மறந்து வந்து ரசித்து அருள்பவனே, அதென்னவோ நான் மட்டும் எந்தவிதமான பாடல்கள் இயற்றி உன் மேல் பாடியும் உன் மனம் ஏனோ கருங்கல்லாகி உருகவில்லையே .இரங்கவும் இல்லை. ஏன் இந்த சோதனை? சொல்.

சரி நீ தான் இப்படி இருக்கிறாயே, உ ன் அன்னையையாவது வேண்டி அருள் பெறலாம் என்று அவளை பாடினேன். லோக மாதா யாரையெல்லாமோ கவனிக்கிறாள். என் பாட்டு அவளை தொடவில்லை. அவள் என்னை ஒருவன் இருப்பதாகவே அறியவில்லை. உன் தந்தையிடம் சென்றேன். அவர் என்ன செய்தார் என்கிறாயா? தான் இருப்பதே தெரியாமல் ஆழ்ந்த நீண்ட மௌனம், த்யானம். நான் என்ன செய்யமுடியும். அவர் நினைவில் இடம் பெறவே வழியில்லை. அவ்வளவு தான் என் அதிர்ஷ்டம் என்று நடந்தேன். யாரிடம்? உன் மாமன். அது தான் அந்த நாராயணன். எல்லோரும் சொல்கிறார்களே, இந்த உலகத்தையே காக்கும் கடவுள் என்று அவரிடம். என்னை காத்தருள மாட்டாரா, துயர் தீர்க்க மாட்டாரா என்று.

என்னைத் தவிர மற்றஎல்லோரும் சொல்வது தான் அவர் காதில் விழுந்தது. தேவர் குறை கேட்டு துயர் தீர்த்தவர் என் குரல் கேட்காமல் செவிகள் செவிடாகிவிட்டதே. நான் என்ன செய்வேன். நேராக உன் மாமியிடம் சென்றேன். மஹாலக்ஷ்மி, திரு. வாரி வழங்குபவள். கையால் மட்டுமில்லை. கண் பார்வையாலே. அவள் பார்வை பட்டாலே போதும். துன்பம் தீர்ந்து இன்பம், சுபிக்ஷம் பெருகும். அதைத்தானே லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் என்று அவள் கடைக்கண் பார்வை ஒன்றே போதுமே என்று தேடுகிறோம். ஹுஹும். அவள் பார்வையிலும் நான் படவில்லை. திருப்பி உன்னிடமே வந்துவிட்டேன்.

உங்கள் எல்லோரையும் விட இந்த பூமியில் போஜராஜன் போல் நல்ல கவிதைகளை கேட்டு ஒவ்வொரு அக்ஷரத்திற்கும் லக்ஷம் பொன் கொடுக்க ஆளில்லை.

அவனவன் லக்ஷம் கோடி என்று பொன்னாகவும் காசாகவும் வைத்துக்கொண்டு மாட்டிக்கொண்டு தவிக்கிறான் என்னை எங்கே லட்சியப்படுத்துவான் .

ஆகவே இந்த கணமே நீ வருகிறாய், எனக்கருள்கிறாய். அதுவரை நான் உன்னை விடமாட்டேன் என்பது நினைவிருக்கட்டும்.

இந்த பாட லை அந்த ஏழைக் கவிஞனின் உண்மையான முருக பக்தி சொட்ட, நம் கண் முன்னே அவனை, அந்த பாராமுக ஆறுமுகனை நிற்கச்செய்ய ஒருவரால் மட்டுமே முடியும். அவரே மதுரை சோமசுந்தரம் என்ற அசுரர் சாதக பாடகர். முருகன் பாடல்களுக்கென பிறந்த அழியாப்புகழ் கொண்டவர்.

மதுரை சோமுவின் இந்த பாடலின் கடைசி வரியில் ''உன்னை நான் விடுவதில்லை'' என்ற இடத்தில் ஒரு அழுத்தம். நெருங்கிய உறவு, பக்தி, ''நீ மட்டும் இதை செய்யவில்லைஎன்றால் பா

​ரேன்

, உன்னை நான் சும்மா விடமாட்டேன்' என்று பாந்தவ்யம் காட்டும் உணர்ச்சி நம்மை எங்கேயோ கொண்டுபோய்விடும்.மதுரை சோமுவை ஆனந்தமாக செவியில் பருக சொடுக்க வேண்டிய லிங்க் https://youtu.be/ZiiDf-HmkCEhttps://youtu.be/ZiiDf-HmkCE

KALAMEGAM

ரெண்டு சிலேடைகள்.  J.K. SIVAN 

​​

காளமேகப் புலவர்

​ ​

அதிர்ஷ்டக் காரர்.   அவர் புலவராக வேண்டும் என்று நினைத்துக் கூட பார்க்காதவர்.  திடீர் புலவரானவர். அது கூட மற்றொருவன் முட்டாள் தனமாக இழந்த அதிர்ஷ்டம் அவரை தேடி வாயில் நுழைந்தது.

சக்தி

​ உபாசகன் வாக்கு பலிக்கும் என்பார்கள்.  ஆசுகவியாக மதிக்கப்பட்டவர் காளமேகம். அதே சமயம் உயர்ந்த கலைஞானம் அவரிடம் இருந்தது. சிலேடை  என்ற  இரு பொருள் அலங்கார சொற்கள் அவர் பாடல்களில் பரிமளித்தது.  இன்று ஒரு சில சிலேடைகளை சொல்கிறேன்.  நான்  ரசித்தவை.​

ஆமணக்கு

​  என்பது விளக்கெண்ணெய் தயாரிக்கும் ஒரு தாவரம். அதன்  விதைகள் காய்ந்து அதிலிருந்து தான் எண்ணெய் தயாராகும்.  அந்த ஆமணக்கு  ஒரு  யானை போன்றது.  எப்படி அய்யா  மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போடுகிறீர்  என்று என்னை கேட்கக்கூடாது. நேராக அதோ காளமேகம் நிற்கிறார் அவரைக் கேட்கவேண்டிய கேள்வி. 

உங்களுக்காக நானே கேட்டேன்.  அவர் என்ன பதில் சொன்னார்?  வழக்கம்போல் .கவிதை ரூபத்தில் தான் 

' 

முத்திருக்கும் கொம்பசைக்கும் மூரித்தண் டேந்திவரு

​ம் 

​கொ ​

த்திருக்கும் நேரே குலைசாய்க்கும் – ஏத்திசைக்கு

​ம்  

​தே​

மணக்கும் சோலைத் திருமலைரா யன்வரையி

​ல்  

​ஆ​

மணக்கு மால்யானை யாம்.

​''

புரிந்திருக்காதே?  விளக்குகிறேன்.​

ஆமணக்குச் செடியில் 

​அதன் விதையில் ஆ

மணக்கு

​  கொட்டை முத்து போல் இருக்கும் அல்லவா. 

​

 

​அந்த செடி  ​

ஊன்றுகோல் போன்ற

​  தனது  கிளையை, கொம்பை,  காற்றில் ஆட வைக்கும். அசைக்கும். ​

 தன் கொம்பை அசைக்கும். 

​  அதன்  உள்ளே இருக்கும்  

துளை 

​யினில் 

மூரித்தண்டு 

​வளரும்.​

​  வளர்ந்து பெரிதாகும் 

வளரும். 

​ கொத்து ​

கொத்தாக இருக்கும் ஆமணக்குக் குலையை

​ கிளை மேலே தாங்கி  அதன் பளுவால் தலையை சாய்ப்பது போல்  தாழ்வாக்கும்.  இது தான் யானையா?  பேத்தல்.  இல்லை அரைகுறையாக முடிவுக்கு வரவேண்டாம்.

யானை முத்துப்போன்ற தன் வெண்ணிறக் கொம்பை (தந்தத்தை) அசைக்கும்.

​ அந்த இரண்டு தந்தங்களுக்கு நடுவே, இடையே, 

 

​உள்ள இடத்த்தில், 

தன் துதிக்கைத் தண்டை ஏந்திக்கொண்டு வரும். 

​ துதிக்கையில் மூச்சு விட துளை இருக்கும். வாழை மரத்தை பார்த்து விட்டால்  துதிக்கையை தூக்கி  ​

கொத்தாகப் பழுத்திருக்கும் வாழை

​க்  ​

​குலையைச் 

சாய்க்கும்.

​ சௌகரியமாக பழத்தை காலி செய்துவிடும்.  இப்போது பாடலைப் படியுங்கள் ரெண்டுக்கும் பொருத்தம் தெரியும்.​

​ ​

​யானையை  காளமேகம் விடுவதாக இல்லை .  இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில்,  யானையையும்  அது தின்னும் வைக்கோலையும்  ஒன்றாக  பார்த்தார்.  எப்படி ?

​வைக்கோலை பிரிக்க, அதை களத்தடி கொண்டு சென்று  அங்கே வீசி அடிப்பார்கள்.  நெற்கதிர்,மணிகள் உதிர்ந்து வெறும் வைக்கோல் தனியாக பிரியும்.  பின்னர் வைக்கோலை மலைபோல் குவித்து  போராகும். கோட்டைக்குள் போர்  போராக சேமித்து வைக்கப்படும்.  பொன்வண்ணத்தில் அழகாக காட்சி அளிக்கும். 

யானை போர்க்களத்தில் எல்லோரையும் வாரி வீசும், அடித்து நொறுக்கும். போர்க்களத்தில் வேலை முடிந்தபிறகு யானையை  கட்டுத்தறியில்  கோட்டைக்குள் கொண்டு சென்று கட்டிவிடுவார்கள். போர்க்களத்தில்  யானை சிறப்போடு  காணப்படும்.

​​

களத்தடிக்கும் வந்துபின்பு கோட்டைபுகும்போ

​போ​

ரிற் சிறந்து பொலிவாகும் – சீருற்ற

செக்கோல மேனித் திருமலைரா யன்வரையி

​ல் 

​வைக்கோ

லும் மால்யானை யாம். 

​இன்றைக்கு ரெண்டு போதும்.  மீதி நாளைக்கோ இன்னொரு நாளோ வரும்.

 ​

ENGAL VAMSAM:

எங்கள் வம்சம்    J.K SIVAN 

                                      பாரதி மானியம் 

என் தந்தைக்கு வயது 11 என் அம்மாவுக்கு  6 அல்லது 7 வயதோ தெரியவில்லை. எப்படியும்  10த்துக்குள் நிச்சயம்  திருமணம் நடந்தது.  அது அக்காலத்து வழக்கம். 

அந்தகாலத்தில்  சிறு குழந்தைப்  பருவத்திலேயே  திருமணம்  செய்து வைத்தார்கள்.  கணவன் 15 வயது சிறுவனாக இருந்திருக்கிறான்.   பெண்ணோ 9 வயதிலேயே  மனைவி  பதவி  அடைந்தவள்.  மருத்துவ  வசதிகள் அதிகமில்லாத காலத்தில்,  வியாதிகள்  அடையாளம்  காணாத  காலத்தில்,  பால்ய விவாகத்தால் சிசு மரணத்தால் எண்ணற்ற  இளம் பெண்கள்  விதவையாகி ,  அவர்களை  உடன்கட்டையும்  ஏற வைத்தது, கொடுமைகளுக்குள்  ராஜா. அதையெல்லாம்  இப்போது  நினைக்கவே  என்னவோ  செய்கிறதே. இதைப்பற்றி மேலே  எழுத மனமில்லை.   ஒரு சிறு பெண்குழந்தைக்கு  தனக்கு திருமணம் நடந்தது என்றால் என்ன என்று புரியும் முன்பே அவள் விதைவையும் ஆகி பலர் முன்னிலையில் கணவனின் சடலத்தோடு தானும் பற்றி எரியும் நிகழ்ச்சி... அய்யோஓஓஓஓஓ !

இந்த பழக்கம்  ஏறக்குறைய  100-130 வருஷங்கள்  முன்பு வரை இருந்தது.  அக்பர் சக்ரவர்த்தி இதை  தடுக்க எடுத்த  முயற்சி பலன் தரவில்லை.   பின்னர்  வில்லியம்  பெண்டின்க் காலத்தில்  சட்டமாகியது.  காலம் செல்லச்  செல்ல  சாரதா  சட்டமும் நிறைவேறி  பால்ய விவாகமும்  தடை  செய்யப்பட்டுள்ளது.

வைத்தியநாத பாரதி மனைவி ஜானகி  அம்மாள்  தனது  உடன்  பிறவாச்   சகோதரியாக இருந்த  ராமசாமி பாரதிமனைவி  ஞானம்மா சக கமனம் செய்துகொண்ட பின்னர்  மனம் உடைந்தாள். பிரிவு  அவளை  வாட்டி  வைத்யநாத பாரதியின்  மனைவி  ஜானகியும்  சிறிது காலத்தில்  இயற்கை  எய்தினாள்

வைத்யநாத பாரதியின்  மகன்  பரசுராம  பாரதிக்கு  அப்போது  20 வயது.  ராமநாடக  கீர்த்தனை போன்ற  தமிழ் நூல்களில்  கற்றுச்  சிறந்தார். சங்கீதமும்  கை கொடுத்தது.  ராம நாமமே  அவர்களுக்கு  வழிகாட்டி.

அந்த காலத்தில்  இத்தகைய  சிறந்த  பக்தர்கள்  யாராவது  ஒருவரை  வாழ்த்தினால்  அவர்கள்  சிறந்து வாழ்ந்தனர்.  மனமொடிந்து  சிலரை  கடினமாக  சபித்தால்  அதுவும்  பலித்தது.  பரசுராம  பாரதியை  இப்படி ஒரு சிறந்த  தூய  ராம  பக்தராக, வாக்தேவி  சக்திவாய்ந்த தெய்வமாக சாத்தனூர் கிராம மக்கள் பார்த்தனர். போற்றினர். எவருக்கு  வியாதி வந்தபோதும்,  ராமநாமம்  உச்சரித்து  துளசி ஜலத்தால், சில  சமயங்களில்  வெறுமே  கை நிறைய  மண் எடுத்து கொடுத்து  குணமாக்கியதாகச்  சொல்வார்கள்.   எந்த மாடு கன்று நோய் வாய்ப் பட்டாலும் அவரிடம்  வந்து  மந்திரித்து, குணமாகியது. இதனால்  அவர் பெயர்  பிரசித்தமாகி  பக்கத்து  ஊர்களில் இருந்தெல்லாம்  மக்கள்  திரண்டனர்.

அதிகாலையில்  காவேரி  ஸ்நானம் செய்து  நியமங்கள்  முடித்து கம்பராமாயணச் சுவடியோடு உட்கார்ந்துவிடுவார்.   ராம  பாராயணம், பூஜை.   பிறகு  உச்சி வேளையில்  போஜனம்.  பிறகு  தன்னையே   மறந்து  ராமத்யானம்.  அவருக்கு  ராமத்யானம்  (ராமனைப் பற்றிய  தியானம்)    '' ரா (இரவு)   ''மத்யானம்'' (பகல்)  என்று இடைவிடாமல்  நடந்தது  என்று சொல்வார்கள் .  இப்படிப்பட்ட   சுத்த ராம பக்தர்  அவர்.

 காவேரிக்கரையில்  மதகடியில் அரசமரத்தருகே   ஒரு பிள்ளையார் இருந்தார் .  அவர்க்கு  ஒரு  சிறு  ஆலயம்  கட்டி  மதகடிப்பிள்ளையார்   பென்று  பெயர் சூட்டினார்.  அந்த  பிள்ளையார்  பெயரில்  பஞ்சரத்ன மாலை,  வேறு  பதிகங்கள், எல்லாம்  இயற்றினார்.  பிள்ளைகள்  விளையாட்டுக்காக  மானம்பு பாட்டு,  கோலாட்ட  பாட்டு  எல்லாம் பாடியிருக்கிறார்.  மழைவராவிடில்  பரசுராம பாரதிகளிடம்  விவசாயிகள்  வந்து  முறையிட்டு  அவரை  பிரார்த்திக்க  சொல்வார்கள்.

ஒருசமயம்  புரட்டாசி  வரை  கூட மானம்  பொய்த்து  விட்டது. ஆனி  மாசம்  ஹஸ்த நக்ஷத்ரத்தில்   விதை  விதைத்தால் அமோக  விளைச்சல்  என்று  நம்பிக்கை. கம்பர்அவர் எழுதிய  ராமாயணத்தில்  ''ஏரெழுபது'' எனும்  காவியத்தில்  ''விரை விடு  இலக்கணம் '' எனும்   செய்யுளில்  இதை  விளக்கியிருக்கிறார்.

 வைகாசி  மாதம்  காவேரியில்  வெள்ளம் வராமலும்   ஆனி ,  ஆடி,  ஆவணி, புரட்டாசி வரைகூட  மேல் மழை  பெய்யவில்லை  என்றால்  வேளாளர்களுக்கும்  சோழகர்களுக்கும்   வயிற்றில் புளி  கரைக்குமே.  ஓடி வருவார்கள்  பரசுராம  பாரதியிடம். வாசல்  நிரம்பிவிடும்.

 ''பாரதி  சாமி, மழை  பெஞ்சால்  தான்  இன்ஜெயிருந்து நவுருவோம்''.  

வெய்யில் தான்  ஏறியதே  தவிர  வேளாளர்கள் இடத்தை விட்டு  நகரவே இல்லை.  கண்கள்  ஆர்வமுடன்  நம்பிக்கையோடு  பாரதிகளையே  பார்த்துக்கொண்டிருந்தன.

 வெகுநேரம்  ஆகாயத்தையே கண் கொட்டாமல்  பார்த்துக்கொண்டு   ராமநாமம் சொல்லிகொண்டே இருந்த  பரசுராம  பாரதி  ஒரு  கவி  உடனே  இயற்றினார்.

''சீராமன்   பாதத்தை சிந்திக்கப்  பெய்யும்  மழை
வாரா  வளங்கள் எல்லாம்  வந்திடுமே  தேறீர்
நன்மைகள்   யாவும் நாளுக்கு நாள்  பெருகும்
தினமைகள்  ஏதேதும் வாராதே''

 (இந்த  பாடலை என் அம்மாவழி  தாத்தா  பிரம்மஸ்ரீ  வசிஷ்ட  பாரதிகள்   ஞாபகம்  வைத்திருந்தார்.  அதை  தனது வம்சாவளி என்ற தொடரில் இந்துநேசனில் பிரசுரித்து அதன் ஒரு பிரதி  கிடைத்தது  நம்முடைய  அதிர்ஷ்டம். )

 மேற் சொன்ன  பாடலை பரசுராம பாரதி உடனே இயற்றி  பாடியதன் அர்த்தம்: 

 ' ஸ்ரீ   ராமனின்  கிருபை  என்கிற  மழை,  கருணை மழையாக  அமோகமாக பொழியும், என்  அப்பன்  மதகடி விநாயகன் எங்கே  போனான்? அவன் இதை கவனிப்பான்.  நீங்கள்   யாவரும் மனம்  தளர வேண்டாம். இது  சத்தியம்.  தைரியமாகச்  செல்லுங்கள்.  நம்புங்கள்.   மழை வரும். ''

 விடுவிடென்று  கிளம்பினார் பரசுராம  பாரதியார்.  மதகடி பிள்ளையார் ஆலயம்  சென்றார்.  விபூதியைக் குழைத்து  பூசிக்  கொண்டார்.   விநாயக மூர்த்தியை  வலம்  வந்தார்.

 ''மண்ணுருகப்  பேயும்,  பொன்னுருகக்  காயும்,,
 மண்ணாளப்  புரட்டாசி என்பது  பிரட்டா-சீ  போ
எண்ணுரு   தேதியுமாச்சே  இனிமேல்   எப்படி விரைப்பு?
 எப்படி நாத்து  விடல்?  எப்படியே நடவாகும் ?
அண்ணலே இது  உனக்கு  சம்மதமா?  உந்தன்

 அடிமைகளாம்  குடிகளுரை  சாத்தனூர் அதனில்
பண்ணுரு  செய் பயிர்  தழைக்க  உயிர்களெலாம் செழிக்க
 பக்ஷமுடன் மதகடி வாழ்  கணபதியே  அருள்க.''

அவர்  மழை பெய்யாத  விஷயத்தைச்  சொல்லி,  பெய்யவைக்கும்  பொறுப்பை  மதகடிப்பிள்ளை யாரிடம் தள்ளிவிட்டு   சந்தோஷமாக  வெற்றிலை  போட்டுக்கொண்டு  குடியானவ  ஜனங்களிடம்  பேசிக்  கொண்டிருந்தார்.   வானம்  கருத்தது.  இடி இடித்தது.  கார் மேகங்கள்  நகர்ந்து  வந்தன. ஒரு நாழிகை  நேரம்  மழை கொட்டோ கொட்டு என்று  மண்வாசனை நிறக்க  மழை பெய்தது.

 மழையில் நனைந்து கொண்டே  கம்பர்  இயற்றிய  ஒரு  ராமாயணப் பாடலை  பாடிக் காட்டினார்  பரசுராம  பாரதிகள்.

 அதன் பொருள்   '' களைக்கோட்டு மாமுனி  (ரிஷ்ய ஸ்ரிங்கர் ) வரவால் அங்க தேசத்தில்  மழை பொழிந்து வறுமை  நீங்கியவாறு''   இங்கும்  பெய்யும்.. ஒரு குறைவு மில்லை. போய்   விரை  விடுங்கள் '' என்று  குடியானவர்களை சந்தோஷத்தோடு அனுப்பினார்.

அந்த வருஷம்  அமோக விளைச்சல்.  ஊர்  மக்கள் கூடி  பொதுவில்  ''கோவிலடி செய்'' என்ற  பெயரில் ஒரு பெரிய ''செய்""  (நன்செய்,  புன்செய்""  மாதிரி நிலம்) அதன் பக்கத்தில் வேறு  சில  நிலங்களும் ஊர்ப் பொது ''பாரதி மானியம்'' என்று   அவருக்கு  ஒதுக்கினார்கள்.

இந்த  நிலம்  வெகுகாலம்  அவர் குடும்ப  அனுபவத்தில்  இருந்து வந்தது.  வருஷம் தோறும்  கறவைப்பசுவும்,விளைச்சலில்  பங்கும்  அவர்  குடும்பத்தை  வந்தடைந்தது.

SWAMIJI'S TIME

SWAMIJI'S TIME - J.K. SIVAN

THE CULTURE OF HINDUS

Every one can easily perceive that in the spiritual realm India conquers the world. No doubt it is true that just as the too active Western mind would profit by an admixture of Eastern introspection and the meditative habit, so the Eastern would benefit by a somewhat greater activity and energy. Still we must ask: What may be that force which causes this afflicted and suffering people, the Hindu, and the Jewish too (the two races from which have originated all the great religions of the world) to survive, when other nations perish? The cause can only be their spiritual force. The Hindus are still living though silent, the Jews are more numerous today than when they lived in Palestine. The philosophy of India percolates throughout the whole civilised world, modifying and permeating as it goes. So also in ancient times, her trade reached the shores of Africa before Europe was known, and opened communication with the rest of the world, thus disproving the belief that Indians never went outside of their own country.

It is remarkable also that the possession of India by a foreign power has always been a turning-point in the history of that power, bringing to it wealth, prosperity, dominion, and spiritual ideas. While the Western man tries to measure how much it is possible for him to possess and to enjoy, the Eastern seems to take the opposite course, and to measure how little of material possessions he can do with. In the Vedas we trace the endeavour of that ancient people to find God. In their search for Him they came upon different strata; beginning with ancestor worship, they passed on to the worship of Agni, the fire-god, of Indra, the god of thunder, and of Varuna, the God of gods. We find the growth of this idea of God, from many gods to one God, in all religions; its real meaning is that He is the chief of the tribal gods, who creates the world, rules it, and sees into every heart; the stages of growth lead up from a multiplicity of gods to monotheism.

This anthropomorphic conception, however, did not satisfy the Hindus, it was too human for them who were seeking the Divine. Therefore they finally gave up searching for God in the outer world of sense and matter, and turned their attention to the inner world. Is there an inner world? And what is it? It is Âtman. It is the Self, it is the only thing an individual can be sure of. If he knows himself, he can know the universe, and not otherwise. The same question was asked in the beginning of time, even in the Rig-Veda, in another form: "Who or what existed from the beginning?" That question was gradually solved by the Vedanta philosophy. The Atman existed. That is to say, what we call the Absolute, the Universal Soul, the Self, is the force by which from the beginning all things have been and are and will be manifested.